"Bo jesli ktos jest sluchaczem Slowa ... to podobny jest do czlowieka, ktory w zwierciadle przyglada sie swemu naturalnemu obliczu " Jak. 1, 23
Kiedy jako dziecko wracalam z podworka brudna i z potarganymi wlosami, wital mnie czasem wyrzut: "Spojrz do lustra, jak ty wygladasz!". Nie wykrecalam sie, ze lustro falszuje moj obraz, lub ze dbalosc o higiene jest jedynie propaganda doroslych. Raczej wstydzilam sie swego odbicia i szybko mylam sie oraz czesalam, poprawiajac nie tylko swoj wyglad, ale i samopoczucie. Niekiedy uslyszalam potem pochwale: "Teraz wygladasz znow na czlowieka!".
Slowo Boze zawarte w ksiedze nazywana przez nas Biblia jest zwierciadlem naszej duszy i pokazuje, jakimi jestesmy od strony wewnetrznej. Ono nas osadza, przypominajac, ze czlowiek zostal stworzony na obraz i podobienstwo Boze. Niektorzy czytajac Pismo Swiete sa poirytowani, czuja sie, jakby ktos wskazywal na nich palcem, wytykal im ich bledy. Inni sa wdzieczni, ze dojrzeli swoj stan i maja szanse go zmienic. Nie wystarczy samo lustro, by dokladnie siebie zobaczyc, potrzebne jest jeszcze odpowiednie swiatlo, ktore oswieci oblicze. Jezeli stane w ciemnym pokoju, nic nie zobacze. Tak samo jest ze Slowem Bozym, ono staje sie zwierciadlem, jesli oswieci mnie Duch Swiety. On przekonuje o grzechu i o sadzie, o potrzebie obmycia sie z tego, co przynioslo zycie z dala od Boga. Czy rozbijesz lustro, jesli ujrzysz w nim obraz, ktory ci sie nie podoba?
"Nic nie jest tak latwe do udawania, jak poboznosc. Istota jej jest stroma i tajemna; pozory latwe i nadete." - Michel de Montaigne